Słowa kluczowe: gipsowanie, gładkie ściany, gładź, równanie ścian, szlifowanie, szpachlowanie,
Menu
Poprzedni artykułNastępny artykułDrukujŚciany wewnętrzne
Nałożenie gładzi gipsowej na tradycyjny tynk cementowo-wapienny lub gipsowy pozwala uzyskać bardzo gładką powierzchnię, przygotowaną do malowania. Jest to zadanie, które, po odpowiednim przygotowaniu, można wykonać samodzielnie.
Gładź na nowej ścianie
Podłożem pod gładzie gipsowe i anhydrytowe mogą być surowe, ale wyschnięte tynki cementowo-wapienne i gipsowe, po wcześniejszym ich zagruntowaniu. Jednak gładzi gipsowej nie należy używać do wyrównywania powierzchni, gdy odchylenia od płaszczyzny przekraczają 5 mm. W takich miejscach wstępnie wyrównujemy ścianę gipsem szpachlowym, a następnie na całą powierzchnię naciągamy gładź.
Uwaga! W handlu dostępne są trzy zasadnicze rodzaje gładzi do wyrównywania ścian – gipsowe, anhydrytowe i akrylowe. Każdy z nich charakteryzuje się nieco innymi własnościami użytkowymi, a sposób ich użycia określa instrukcja umieszczona na opakowaniu.
Gładź na starej ścianie
Jeśli gładź chcemy nałożyć na malowaną uprzednio ścianę, musimy sprawdzić czy farba mocno trzyma się podłoża. Spękania i złuszczenia dyskwalifikują taką powierzchnię do nałożenia gładzi i konieczne będzie dokładne usunięcie starej farby metodą skrobania. Natomiast powłoki mocno trzymające się podłoża warto przed nałożeniem gładzi przetrzeć gruboziarnistym papierem ściernym, dokładnie odkurzyć i zagruntować.
Kiedy gładź akrylowa?
W przypadku ścian malowanych farbami emulsyjnymi, lepiej nakładać gładź akrylową niż gipsową. Wysycha ona znacznie dłużej, ale lepiej przylega do podłoża i dostarczana jest w stanie gotowym do użycia - bez konieczności mieszania z wodą.
Przed jej nałożeniem wystarczy ścianę dokładnie zmyć i po przeschnięciu można już nakładać warstwę wygładzającą.
Jak zrobić gładź?
Gładzie rozprowadza się szeroką pacą jako warstewkę grubości nie większej niż 2 mm. Podczas pracy należy zapewnić takie oświetlenie ściany, jakie będzie podczas użytkowania pomieszczenia. Szczególnie przy intensywnym oświetleniu np. halogenowym, montowanym w kinkietach lub na suficie, uwidocznią się wszelkie niedokładności wygładzenia. Z reguły ściany po wstępnym wygładzeniu wymagają przeszlifowania i ponownego naciągnięcia warstewki wygładzającej.
Znacznie trudniejsze jest wykonanie sztablatury - warstwy wygładzającej zacieranej do uzyskania połysku. Ten sposób wykończenia ściany, ze względu na dużą pracochłonność, stosowany jest na niewielkich powierzchniach, w miejscach reprezentacyjnych.
Powrót do listy artykułów



Komentarze (0)
Brak komentarzy.
dodaj swój komentarz